WW

NUTTELOOS GESPREK?

Natuurlijk is werk niet altijd bloedserieus, sterker nog , dat zou serieus echt vervelend zijn. Er moet gewerkt worden, maar als je daarbij ook eens een lolletje of een niet-werk-gerelateerd verhaal kwijt kunt, dan krijg je ruimte…

Vrije ruimte zoals ze dat noemen, je leert elkaar beter kennen, je weet wat je aan elkaar hebt en zo krijg je een prima werksfeer. Zo heb je op een dag verschillende gesprekken, nuttig en nutteloos, de ene keer wat meer nuttige, een andere keer wat nuttelozer, dat kan elke dag anders zijn. Ik hoop altijd dat mijn dag meer nutteloze gesprekken heeft, dat klinkt raar, maar dat betekent dat de serieuze dingen goed gaan. Hoe meer serieuze gesprekken, hoe drukker je het hebt, of misschien wel, hoe moeilijker de dag verloopt.

Zo kun je aan de andere kant uit de nutteloze gesprekken toch een gedachtegoed vangen van de ander. Stiekeme informatie, ogenschijnlijk nutteloos. Maar lees eens tussen de regels door, kijk wat de ander onbewust prijs geeft. Misschien kun je dan wel zeggen dat nutteloze gesprekken misschien wel net zo nuttig kunnen zijn als nuttige gesprekken.

Mijn nutteloze gesprek ging over koffie. Ik weet niet eens zeker of ik koffie echt lekker vind, maar ik zuip er dozen van leeg, dure dozen, gewoon omdat ik verslavingsgevoelig ben denk ik. Het gesprek bereikte dus al gauw het punt dat ik aangaf veel te veel koffie te drinken, waarop mijn baas, die deze koffie aan mij levert, zei dat dat een duur grapje was. Nou houd ik van grapjes, maar daar hoeft niet per se iemand anders financieel de dupe van te zijn. Ik gaf hem de optie een koffieapparaat te kopen met de halfbakken koffie zoals dat op veel kantoren gebeurd, op de lange termijn altijd goedkoper. Toch draaide ik die tip weer gauw terug, want als ik voor mezelf spreek, drink ik liever goede koffie. Dat was hij met me eens en daarbij laat het kosten-baten plaatje het toe. De kosten wegen bij lange na niet op tegen de verhoogde productiviteit door de caffeïne. Sterker nog, de reden dat we dure koffie kunnen blijven drinken is te danken aan die goede koffie zelf. Het houdt zichzelf in stand.

Maar goed, goede koffie is een luxeproduct dus, waaraan af te meten valt hoe goed het met een bedrijf gaat. Ik weet nu dus, uit dit ‘nutteloze’ gesprek, dat wanneer ik laffe koffie zou krijgen uit een groot kantoorapparaat, het niet zo goed gaat met Fevents. Mijn focus zal vanaf nu dus altijd uitgaan naar de koffie, waar is deze het best, het duurst en wat zegt dat over het bedrijf…

Stiekem vraag ik me nu af, of de koffie niet de identiteit van het bedrijf is, dat we allemaal voor niks een identiteit aan het zoeken zijn. Een vreemde wending in het plot, komt de vorige blog in één keer samen met deze. Als het klopt wat ik zeg, staat namelijk, elke dag, met suiker en/of melk, je identiteit recht voor je neus!

Leave a Reply