saai

De saaiheid der dingen

Nieuwe dingen kregen hun plek en de euforie verloor zijn glans. Het werd weer allemaal normaal. Niet dat dat erg is, maar na de euforie van de nieuwe stappen, was dat een zwart gat.

Het is allemaal gewenning, na de drukte weet je even van gekkigheid niet wat je moet doen. Na een tijdje beginnen er weer dingen van de vooruit-geschoven-stapel  te dagen. Steeds dezelfde routine en een piepklein gevoel van leegte. Op een gegeven moment schrok ik zelfs dat mijn telefoon ging, die had ik die dag nog niet eens aangeraakt. Ik dacht direct terug aan de helse dagen dat hij niet ophield met rinkelen, dat is andere koek.

Zelfs het weer werd er uiteindelijk saaier van. Ik zit nu al dagen met regen en donkere wolken om me heen. Ook op de radio zien ze dat en passen ze zich goed aan, met als gevolg een hoop dramatische plaatjes. En als er een keer een zonnig nummer op komt dan excuseren ze zich daar nog bijna voor. Een weinig inspirerende omgeving lijkt het, maar alles heeft zijn charme!

Maar goed, zo saai als het lijkt is het eigenlijk niet. Je hebt de tijd om verloren zaken weer recht te trekken, voor de volledigheid alles te checken en stiekem rollen een hoop dingen toch gewoon door. Zelfs in die akelige stilte zijn er altijd dingen te vinden die weer een beetje de druk opvoeren. Meteen heb je namelijk een moment van reflectie op de voorgaande periode en heb je de tijd om weer eens goed vooruit te kijken, dat geeft wat ruimte.

De saaiheid zit hem er eigenlijk in dat alles onder controle lijkt te zijn. Pas dan krijg je vaste routines die je op de minuut of op de handeling kunt voorspellen. Het wordt herkenbaar en gewoon, dat doet het saai lijken. Maar misschien moeten we gewoon toegeven dat het eigenlijk wel fijn is, om een keer het een en ander te kunnen voorspellen, in plaats van plotseling van het één in het ander te rollen.

 

Leave a Reply